یک دقیقه سکوت شیرین حتی

دستاورد امروزم این بود که شکرپاش نازنینمون رو شکستم. هرچند شکرپاش ایدهآلی نبود، ولی از اینایی که به وفور همهجا پیدا میشه و کارایی کمی دارن بهتر بود. روحش شاد و یادش گرامی...

فعلا باید مخزن سه چهار کیلویی شکر رو بیاریم سر سفره و ببریم تا من یه شکرپاش خوب پیدا کنم ;)

+ راستی فراموش کردم بابت هدیهی خونهنویی! از جناب بهنام تشکر کنم. اون "مونولوگ" بالا رو ایشون هدیه دادن. چون راه ارتباطی نذاشتن و حتی جوری کامنت میذارن که نمیشه پاسخ داد، همینجا بگم دست هنرمندشون درد نکنه. انشاءالله اگه دوباره گذرشون افتاد بخونن.