وقتی به قصد اعتراض سگرمههایم را به شکل دوکوهه (//) درمیآورم که چرا دایی 1 و 3 فقط یازده ساعت روزه میگیرند و من مجبورم 16/5 ساعت آزگار دقایق را بشمارم، کسی (ندای بیدار درون!) بلافاصله به یاد دایی 4 و 5 میاندازدم که فقط 4 ساعت وقت دارند تا افطاری و سحری بخورند!
و به این ترتیب کاملا به شرایط موجود قانع شده و خدای خود را شکر نموده و باقیماندهی دقایق را میشمارم :)
برچسب: صرفا,دلداری,
نویسنده: مریم صفری
تاريخ: شنبه
25 شهريور
1396 ساعت: 2:47